Hans Christian Andersen - Pisarz duński. Pochodził z ubogiej rodziny. Obdarzony niezwykłą wrażliwością i bogatą wyobraźnią, marzył o karierze teatralnej i światowej sławie. Nie mając środków materialnych, w wieku 14 lat udał się do Kopenhagi, by tam uczyć się i jednocześnie tworzyć. Debiutował zbiorem utworów Młodzieńcze próby (1822). Dzięki poparciu wpływowych osób uzyskał stypendium królewskie, które umożliwiło mu naukę w szkole, a później studia. Poprawa sytuacji materialnej pozwoliła też Andersenowi na kontynuowanie pracy twórczej i rozwijanie zainteresowań. Był ciekaw świata, toteż odbył wiele podróży po Europie. Skomplikowany i trudny charakter Andersena, kompleksy i urazy wyniesione z dzieciństwa, nadmierna wrażliwość, egocentryzm, poczucie osamotnienia i nieustanny niepokój utrwaliły o nim opinię dziwaka i uniemożliwiły mu znalezienie stałego miejsca i prowadzenie ustabilizowanego życia.

Twórczość Andersena przypada na okres rozkwitu romantyzmu duńskiego i mieści się w tendencji zwanej realizmem poetyckim. Pierwsze utwory to opisy podróży, wiersze i humoreski. Sukcesem literackim była pierwsza powieść Improwizator (1835), w której zawarł elementy autobiograficzne. Andersena napisał jeszcze kilka powieści, m.in. Tylko grajek (1837) i Piotr Szczęściarz ( 1870), ponadto jest autorem kilku tomików wierszy oraz ponad trzydziestu sztuk teatralnych, które nie cieszyły się jednak powodzeniem. Światową sławę przyniosły mu baśnie i opowiadania dla dzieci (pierwszy zbiór ukazał się w 1835). Napisał ok. 150 baśni; niektóre są utworami oryginalnymi, inne powstały z inspiracji obcą literaturą, m.in. Księgą tysiąca i jednej nocy, wiele jest opartych na motywach ludowych. Do najbardziej znanych należą: Brzydkie kaczątko, Świniopas, Księżniczka na ziarnku grochu, Królowa śniegu, Słowik, Dziewczynka z zapałkami, Nowe szaty cesarza, Calineczka, Stokrotka. Baśnie Andersena zawierają głęboki sens humanistyczny i mają uniwersalną, ponadczasową wartość: przez zaczarowany świat kwiatów i zwierząt, wróżek, dobrych i złych duchów ukazują ludzkie charaktery i problemy. Zostały przetłumaczone na 80 języków. W Polsce wydawane wielokrotnie; pierwsze pol. wyd. zbiorowe Powiastki moralno-fantastyczne... (1859), najpełniejsze: Zbiorowe wydanie baśni Andersena (t. 1-6 1931); po II wojnie światowej Baśnie (t. 1-3 1956). Andersen napisał także sfabularyzowaną autobiografię Mit Livs Eventyr (1855, Baśń mojego życia).